20 - فرمود : مقصود از « نسى » در اينجا « ترك » است ( زيرا فراموشى بر پيغمبران روا نيست ) . سپس بآتشى دستور فرمود تا بر افروخت و باصحاب شمال فرمود : به آن درآئيد ، ايشان ترسيدند و باصحاب يمين فرمود : در آئيد ، آنها وارد شدند ، آتش بر آنها سرد و سلامت شد ، آنگاه اصحاب شمال گفتند : پروردگارا ! از ما درگذر و تجديد كن ، فرمود : تجديد كردم ، برويد و داخل شويد ، باز ترسيدند . در آنجا اطاعت و ولايت و معصيت ثابت گشت . 2 - حبيب سجستانى گويد : شنيدم امام باقر عليه السّلام فرمود : همانا خداى عز و جل چون ذريه آدم عليه السّلام را از پشتش خارج ساخت ، تا از آنها براى ربوبيت خود و نبوت هر پيغمبرى پيمان گيرد ، نخستين كسى كه در باره پيغمبرى او از انبياء پيمان گرفت ، محمد بن عبد اللَّه صلى اللَّه عليه و آله بود ، سپس خداى عز و جل بآدم عليه السلام فرمود : بنگر تا چه مىبينى ؟ آدم عليه السلام بذريه خود كه چون موران بودند نگريست ، ديد آسمان را پركرده‌اند . عرضكرد : پروردگارا ! چه ذريه زيادى دارم ؟ ! اينها را براى چه خلق فرمودى ؟ و از پيمان گرفتنشان چه منظور دارى ؟ خداى عز و جل فرمود : تا مرا عبادت كنند و چيزى را شريك من نسازند و بپيغمبرانم ايمان آوردند و از آنها پيروى كنند . آدم عليه السّلام عرضكرد : پروردگارا ! چرا بعضى از اينها را بزرگتر از بعضى ديگر مىبينم ؟ و چرا برخى نور زيادى دارند و برخى نور كم ، و برخى بىنورند ؟ .